Na de bouwstop tijd voor een andere ordening
Het komt meer en meer voor datontwikkelaars en corporaties niet meer het risico van een beperktvoorverkooppercentage kunnen financieren en pas starten met bouwenals alle risico's zijn gedekt. Het gevolg is al snel (en ongewenst)dat de eigenaar van de grond, in Amsterdam de gemeente, het risicoverdisconteerd ziet in bijvoorbeeld lagere grondopbrengsten of uitstelvan de planontwikkeling. Het is een onhoudbare situatie.
Lenny Vulperhorst, adviseur bij AnderssonElfers Felix, heeft in zijn voordracht xe2x80x9cBlindeman of coproducent?xe2x80x9d,ter gelegenheid van de jaarvergadering van de Amsterdam School ofReal Estate, op 3 december 2009 duidelijk gemaakt dat de huidige crisis geen pauze is. Er zijn veel argumenten om te verwachten dat zakendrastisch gaan veranderen.
In het zomernummer (6/7) van BuildingBusiness gaat Lenny Vulperhorst verder in het artikel xe2x80x9ccocrexc3xabren en cofinancieren als nieuwmodelxe2x80x9d. Hij stelt dat er de noodzaak is het huidige industrixc3xable en daarmeeuit de vorige eeuw stammende businessmodel in te ruilen voor eennieuw model; dat van cocreatie en cofinancieren. Leegstaandekantoren bijvoorbeeld moeten door enthousiaste bewonersen gebruikers xe2x80x93 als ouderwetse kolonisten in huifkarren – opgexc3xabistworden. Een moderne combinatie van ontwikkelen en kraken.
Over nieuwbouwwoningen zegt Lenny datde xe2x80x98woonconsumentxe2x80x99 door de corporaties, ontwikkelaars en bouwersfiguurlijk op het paard werden getild om vervolgens letterlijk alsezels behandeld te worden. De huidige kopersstaking is een prachtigegelegenheid om nu eindelijk over te gaan naar een model waarbij dekoper niet consument is, maar eigenaar en opdrachtgever.
Kernwoorden, in het nieuwebusinessmodel zijn naast coproductie en cofinanciering: klein denken,klant centraal, persoonlijk en aanpasbaar gebouw, keuzevrijheid enkieskeurigheid, langdurige klantrelaties, kleinschalig + stap voorstap + simpel proces (slow development), transformatie en eenoverheid die de invididuele opdrachtgevers steunt.
Ik zie het voor mij: de ontwikkelaar wordt op uurtariefbetaald voor de kennis die wordt ingebracht, de overheid dekt het risico af en is zich dat ook bewust enhet individu is koning.
augustus 3, 2010 at 09:50
Kijk dit vind ik nu een geweldig initiatief. En wie weet kunnen we als een kring om je heen staan Annius. Met suggesties en wetenwaardigheden, met reacties en wijze lessen. Zo zou ik het best met je willen hebben over ‘omgekeerd ontwikkelen’, duurzaamheid als verdienmotor voor het opvoeren van de productie. Naar mijn observatie is ontwikkelen uit, komt maatschappelijk herbestemmen in, is onze grondwaarde niet meer residueel, maar duurzaamheid wel. Fred Sanders
augustus 24, 2010 at 14:58
De crisis geeft een mooie aanleiding tot een meer natuurlijke manier van wijkvernieuwing. Niet meer met grote pennestrepen, maar gericht op de menselijke maat. Duurzaam, strategisch, passend bij de ziel en het tempo van de wijk. Een elegant antwoord op bezuinigingen en tegelijkertijd dichter bij de samenleving staan. Niet vanuit systeemwereld ingrepen bedenken en uitvoeren, maar de eigen kracht van de wijk aanboren om gezamenlijk met alle stakeholders tot ontwikkeling en vernieuwing te komen. Eens dus met Lenny Vulperhorst. Kijk ook eens naar de vele voorbeelden die het huidige Berlijn laat zien als het gaat om gebruik maken leegstaande gebouwen, andere vormen van particulier opdrachtgeverschap en het gebruik maken van de openbare ruimte in de stad.